Wie een potentiële zakenpartner wil beoordelen, zoekt tegenwoordig verder dan alleen de KVK-inschrijving en de financiële kerncijfers. Steeds vaker vragen inkopers, investeerders en partners zich af welke technologie een bedrijf daadwerkelijk gebruikt, en of dat gebruik onder controle is. Deze verschuiving hangt nauw samen met de snelle opkomst van AI-tools binnen organisaties, die vaak buiten het zicht van formele bedrijfsgegevens om worden ingezet. Dit artikel bespreekt waarom bedrijfsgegevens tegenwoordig meer omvatten dan alleen basisregistraties, en hoe transparantie over technologiegebruik een steeds grotere rol speelt bij due diligence.
Waarom bedrijfsgegevens tegenwoordig meer omvatten dan alleen KVK-informatie
Traditioneel bestond een bedrijfscheck uit het controleren van de inschrijving bij de Kamer van Koophandel, de jaarcijfers en eventuele juridische geschillen. Deze gegevens geven een goed beeld van de formele status van een organisatie, maar zeggen weinig over de operationele risico’s die binnen de dagelijkse bedrijfsvoering spelen.
Een van de snelst groeiende operationele risico’s betreft het gebruik van AI-tools die medewerkers zelfstandig introduceren, zonder centrale registratie of goedkeuring. Op https://joingrasp.com/ is te lezen hoe organisaties dit type gebruik in kaart kunnen brengen, door AI-activiteit binnen het eigen netwerk zichtbaar te maken in plaats van te vertrouwen op interne meldingen.
Voor partijen die een bedrijf beoordelen, wordt dit soort informatie steeds relevanter, simpelweg omdat het iets zegt over hoe volwassen de interne beheersing van een organisatie daadwerkelijk is.
De groeiende rol van AI-gebruik bij due diligence
Due diligence-processen bij overnames en samenwerkingen richten zich al langer op cyberveiligheid en dataverwerking als onderdeel van het risicoprofiel van een bedrijf. AI-gebruik voegt hier een nieuwe laag aan toe, omdat het niet alleen gaat om welke systemen een bedrijf bewust heeft aangeschaft, maar ook om welke tools medewerkers op eigen initiatief zijn gaan gebruiken.
Een bedrijf dat kan aantonen dat het overzicht heeft over zijn eigen AI-gebruik, inclusief classificatie van risico en toegepaste controles, wordt doorgaans gunstiger beoordeeld dan een organisatie die hier geen antwoord op kan geven. Dit onderscheid wordt door investeerders en grote opdrachtgevers in toenemende mate expliciet uitgevraagd.
De reden hiervoor ligt in de aard van het risico zelf: onbeheerd AI-gebruik kan leiden tot datalekken of verlies van vertrouwelijke informatie, met gevolgen die zich uitstrekken tot de partners waarmee een bedrijf samenwerkt.
Wat ontbrekende transparantie betekent voor samenwerkingen en investeringen
Wanneer een organisatie geen duidelijk antwoord kan geven op vragen over haar eigen technologiegebruik, ontstaat er onzekerheid bij de partij die de beoordeling uitvoert. Deze onzekerheid vertaalt zich vaak in extra voorwaarden, langere onderhandelingen of in het ergste geval het afzien van een samenwerking.
Voor kleinere ondernemingen die afhankelijk zijn van grotere opdrachtgevers, kan dit gebrek aan transparantie een concreet concurrentienadeel vormen ten opzichte van bedrijven die hun technologie-governance wel op orde hebben. Opdrachtgevers stellen steeds vaker eisen aan leveranciers op dit gebied, vergelijkbaar met bestaande eisen rond informatiebeveiliging.
Ook binnen bestaande samenwerkingen kan het ontbreken van overzicht op termijn tot problemen leiden, bijvoorbeeld wanneer een klant achteraf ontdekt dat vertrouwelijke informatie via een niet-goedgekeurde AI-tool is verwerkt.
Hoe bedrijven zelf grip krijgen op hun technologie-footprint
Grip krijgen op de eigen technologie-footprint begint met een volledige inventarisatie van de software en AI-tools die binnen de organisatie worden gebruikt, inclusief tools die buiten de formele inkoop om zijn geïntroduceerd. Zonder dit uitgangspunt blijft elke vorm van rapportage naar buiten toe onvolledig.
Vervolgens is het van belang om dit overzicht actueel te houden, zodat nieuwe tools worden gesignaleerd op het moment dat ze in gebruik worden genomen in plaats van maanden later bij toeval te worden ontdekt. Dit vraagt om een structurele aanpak in plaats van een eenmalige controle.
Bedrijven die deze transparantie op orde hebben, kunnen sneller en overtuigender antwoord geven op vragen van partners, investeerders en toezichthouders, wat hen in een sterkere positie brengt bij elke vorm van samenwerking of beoordeling.
